Czy mogło być idealniejsze zwieńczenie letnich warsztatów? Może, ale wątpię.

DZIKA PRZĘDZA poziom II, to naprawdę niesamowite wyzwania, pomysły, eksperymenty i niezwykli uczestnicy

Przędze, które zrobiliśmy (bo i ja byłam zarówno prowadząca, jak i prządką) to dzieła sztuki, dzieła uważnych rąk+natury Mi w sercu umościły się najgłębiej przędze z ostu (delikatne, ulotne, mięciutkie) oraz wierzbownicy kosmatej.

Na warsztatach były też oczywiście z nici z pokrzyw, z igieł sosny niczym korale z mchu oraz z pałki wodnej.

Na pewno zrealizuję te warsztaty w przyszłym roku (ostatni sierpniowy weekend), więc kto już był na innych, kto umie w przędzenie – szczerze zapraszam